Patefon – przenośne urządzenie do odtwarzania dźwięku z płyt, o napędzie mechanicznym, wynalezione przez braci Emila i Charlesa Pathe.
Urządzenie produkowane było w latach 1905 – 1920 przez firmę Pathe Freres. Płyty patefonowe odznaczały się wgłębnym zapisem dźwięku (zróżnicowaną głębokością rowka zapisu), liczbą obrotów do 100 na min i średnicą do 35 cm, czym różniły się od płyt gramofonowych.
Odtwarzanie w patefonie odbywało się od środka płyty przy użyciu niewymiennej kulki (najczęściej szafirowej), osadzonej na ramieniu mającym możliwość poruszania się w płaszczyźnie poziomej i pionowej. Dzięki zastąpieniu igły przez kulkę wyeliminowano szumy powstające podczas tarcia igły o płytę.
Zobacz też:
- gramofon, fonograf
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Patefon”